Landmannalaugar to osada w głębi Islandii, z kempingiem, gorącą wodą i szlakami wśród kolorowych gór. Dojedziesz tu autobusem albo samochodem terenowym, a stąd zaczyna się szlak Laugavegur. Poniżej znajdziesz najważniejsze decyzje: termin, dojazd, wybór szlaków i rezerwacje.
Gdzie leży Landmannalaugar?
Landmannalaugar leży w rezerwacie przyrody Fjallabak, w wyżynnej części Islandii, i to dobre miejsce na trekking na Islandii. Osada stoi na krawędzi pola lawowego Laugahraun. Lawa powstała w wyniku erupcji około 1477 roku. Miejsce znane jest przede wszystkim z naturalnych gorących wód i otaczającego krajobrazu.

To północny koniec szlaku Laugavegur, dlatego wiele osób zaczyna tu wędrówkę. Schronisko prowadzi Islandzkie Stowarzyszenie Turystyczne. Na miejscu są kemping, schronisko noclegowe, proste budynki z prysznicami i mały sklep. Za obozowiskiem wznosi się ryolitowa ściana skalna, która osłania je przed wiatrem, ale teren pozostaje mocno odsłonięty. Pogoda w Landmannalaugar zmienia się szybko, a warunki potrafią odmienić się w ciągu jednego dnia. Jeśli planujesz dłuższy pobyt na wyspie, zobacz trekking na Islandii, gdzie porównano szlaki z różnych regionów.
Jak dojechać autobusem albo autem terenowym?
Z Reykjavíku dojedziesz tu na dwa sposoby:
- autobusem, który nie wymaga własnego auta,
- samochodem z napędem na cztery koła, bo drogi w wyżynach są trudne i wymagają terenówki.
Dostęp drogą zależy od pory roku. Poza sezonem bywa ograniczony, a zwykły samochód osobowy nie ma tu pewnego dojazdu. Przed wyjazdem sprawdź stan drogi i przejezdność, bo to decyduje o całym planie. Aktualny stan dróg do Landmannalaugar najlepiej sprawdzić na oficjalnej stronie Vegagerðin.
Jeśli wybierasz wypożyczenie samochodu, upewnij się, że pojazd pozwala jechać po nieutwardzonej nawierzchni i że ubezpieczenie to obejmuje. Kierowca bez doświadczenia w terenie powinien zaplanować trasę tak, by nie jechać po zmroku i w złej pogodzie. Za każdym razem warto mieć przy sobie zapas paliwa i plan awaryjny, bo na tym odcinku pomoc może być daleko.
Kiedy jechać: miesiące i pogoda?
Szlaki i schroniska działają zwykle od czerwca do września. Poniższe średnie wartości dotyczą Reykjavíku, mierzone w latach 1991 do 2020. W głębi wyżyn panuje klimat tundrowy, więc tu bywa chłodniej i bardziej wietrznie.
| Miesiąc | Średnia maksymalna temperatura (°C) | Średnie opady (mm) |
|---|---|---|
| Czerwiec | 13,0 | 43,3 |
| Lipiec | 14,9 | 49,9 |
| Sierpień | 14,1 | 64,5 |
| Wrzesień | 11,4 | 87,0 |
Z tych czterech miesięcy najmniej opadów wypada w czerwcu, a najwięcej we wrześniu. Lipiec jest najcieplejszy. Nawet latem zdarza się śnieg, zwłaszcza na wyższych partiach trasy. W wyżynach wiatr o prędkości 18 metrów na sekundę pojawia się na ponad 50 dniach w roku. Pogoda bywa tu często słaba, z drobnym deszczem i niskimi chmurami. Gdy wyjrzy słońce, widoki są wyjątkowe. Więcej o pogodzie w pozostałych regionach znajdziesz na stronie o pogodzie na Islandii.
Jakie szlaki dzienne wybrać?
Wokół osady jest kilka tras, które da się przejść w jeden dzień. Najkrótsza to wejście na Bláhnjúkur, czyli Niebieski Szczyt, które zajmuje około godziny. Ze szczytu widać pomarańczowe i zielone góry, a ten kontrast kolorów wielu osobom zapada w pamięć najbardziej.
- Brennisteinsalda, czyli Siarkowa Fala: przejście przez pole lawy Laugahraun.
- Ljótipollur, czyli Brzydka Kałuża: krater z jeziorem, wyprawa trwa około czterech godzin.
- Hellismannaleið: dłuższy szlak u podnóża wulkanu Hekla.
- Sprengisandur: trasa dla bardziej przygotowanych, przez pustynię wulkaniczną.
Szlaków jest w okolicy dużo, ale tylko kilka jest dobrze widocznych w terenie. Poza oznakowaną trasą łatwo się zgubić, więc planuj wycieczki według map i zabierz kompas lub nawigację offline. Przy wyborze trasy weź pod uwagę prognozę na cały dzień, a nie tylko na poranek.
Szlak Laugavegur krok po kroku
Laugavegur ma 54 kilometry i prowadzi z Landmannalaugar do Þórsmörk. Zwykle pokonuje się go w cztery dni, z północy na południe. Najwyższy punkt to Hrafntinnusker, 1050 metrów. Suma podejść to około 500 metrów. Na trasie trzeba przebyć co najmniej trzy rzeki w bród. Trasę można wydłużyć przez Fimmvörðuháls do Skógaru.
Schroniska na trasie, od północy:
| Kolejność | Schronisko |
|---|---|
| 1 | Landmannalaugar |
| 2 | Hrafntinnusker |
| 3 | Álftavatn |
| 4 | Hvanngil |
| 5 | Emstrur |
| 6 | Þórsmörk |
| 7 | Fimmvörðuháls |
Schroniska są w sezonie mocno obłożone, dlatego rezerwuj je z dużym wyprzedzeniem. Alternatywą jest namiot na kempingu, który nie wymaga rezerwacji. Zasady rezerwacji schronisk najlepiej sprawdzić na stronie Islandzkiego Stowarzyszenia Turystycznego. Jedzenie zabierz z własnego zapasu, bo po drodze nie ma sklepów. Oznaczenia stoją mniej więcej co 200 metrów, więc w sezonie łatwo nie zabłądzić. Wczesną częścią sezonu na trasie może leżeć śnieg, który utrudnia orientację.
Link partnerski Landmannalaugar: wycieczki i bilety. Zobacz wycieczki i bilety
Link partnerski Keflavík: loty. Sprawdź loty
Gorąca woda i atrakcje przy kempingu
Najważniejszą atrakcją jest gorąca woda, która płynie tuż obok kempingu. Wolno się w niej kąpać. W szczycie sezonu bywa tłoczno, dlatego najlepiej przyjść rano, zaraz po wschodzie słońca. Za obozowiskiem leżą parujące baseny siarkowe, ale zapach bywa bardzo mocny, więc nie zostawaj tam dłużej, niż trzeba.
Okolica oferuje też inne formy aktywności. Wyprawy konne docierają do Jökulgil, czyli Doliny Lodowca. Tam nie prowadzą oficjalne drogi, więc to miejsce wymaga konnej wyprawy albo marszu. W pobliskich jeziorach łowi się arktyczną palię. Zimą uprawia się tu narciarstwo biegowe. Jeśli szukasz innych miejsc na wyspie, zajrzyj do atrakcji Islandii.
Rezerwacja parkingu i dojazd w sezonie
Agencja ochrony środowiska Islandii wprowadziła system rezerwacji parkingów od sezonu 2024. Celem jest ograniczenie ruchu samochodów, bo duży ruch i mała liczba miejsc prowadziły do dużych korków. Część miejsc jest dostępna w wyprzedzeniu, a rezerwacja obowiązuje codziennie w ciągu dnia w sezonie letnim.
Zasady, godziny i sposób płatności zmieniają się, więc przed wyjazdem sprawdź je na oficjalnej stronie: aktualne zasady rezerwacji parkingu najlepiej sprawdzić na stronie Environment Agency of Iceland. Bez rezerwacji nie masz pewności miejsca, a to wpływa na cały plan dnia. Jeśli dojeżdżasz autobusem, parking cię nie dotyczy, ale plan wycieczki na szlak nadal musi uwzględniać godziny odjazdów.
Co zabrać poza sezonem?
Poza sezonem szlak jest trudniejszy. Śniegu jest więcej, a piechurów mniej. Nawigacja wymaga większej uwagi, a w razie kłopotów mniejsza jest szansa, że ktoś cię znajdzie. W okolicy nie ma zasięgu GSM, a zdarzały się przypadki hipotermii wśród osób wędrujących poza sezonem.
Przygotuj ciepłe warstwy, wodoodporną odzież, zapas jedzenia i sprzęt do nawigacji offline. Przed wyjazdem sprawdź, czy dostęp drogą jest otwarty. Zimowe warunki na wyspie opisuje Islandię zimą, a tam znajdziesz też wskazówki o przygotowaniu.
Od czego zacząć planowanie?
Zacznij od terminu, bo od niego zależy dostęp drogą, otwarcie schronisk i pogoda. Potem wybierz formę wyjazdu. Możesz zrobić kilka wycieczek dziennych z bazy na kempingu albo przejść cały Laugavegur z noclegami w schroniskach lub w namiocie. Jedno i drugie wymaga innego sprzętu i innej rezerwacji.
Następnie sprawdź zasady parkingu oraz dostęp drogą, bo to decyduje, czy w ogóle dojedziesz. Zarezerwuj schroniska, jeśli planujesz trasę na kilka dni. Zabierz zapas jedzenia i odzież przeciwdeszczową.
Warto wiedzieć przed wyjazdem
Czy do Landmannalaugar dojedzie zwykły samochód osobowy?
Nie ma gwarancji, bo dostęp zależy od stanu drogi i pory roku. Zwykle wybiera się autobus albo samochód z napędem na cztery koła.
Ile dni wystarcza na szlak Laugavegur?
Typowo cztery dni z północy na południe, z noclegami w schroniskach albo w namiocie na kempingu.
Czy można kąpać się w gorącej wodzie?
Tak, gorąca woda płynąca obok kempingu jest dostępna publicznie do kąpieli.
Co zabrać na szlak, skoro po drodze nie ma sklepów?
Zabierz zapas jedzenia i wodoodporną odzież z ciepłą warstwą, bo nawet latem bywa zimno, wieje i pada śnieg.
Jak poradzić sobie bez zasięgu telefonu?
W okolicy nie ma zasięgu GSM, więc zaplanuj trasę na mapie, pomyśl o nawigacji offline i zostaw komuś informację o planie.
